Dla przemyślenia

https://www.remigiuszkurczab.pl/aspergeraut.php

Wyobraź sobie, że przeżywasz ten sam koszmar, tkwiąc w środku łóżka, sparaliżowany strachem i bez nikogo, kto mógłby ci pomóc. Czy chciałbyś? Jak przetrwałbyś do wschodu słońca? Według wielu osobistych relacji osoba autystyczna ma trudności z oddzieleniem zdarzeń rzeczywistych od tych śnionych. Jeśli twoje dziecko doświadcza stanu snu jako identycznej rzeczywistości, jak stan czuwania, to pojęcie koszmaru nie jest ukształtowane. Wyobraź sobie, że musisz z tym żyć i nie masz nikogo, kto by cię pocieszył, gdy najbardziej tego potrzebujesz.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *