https://www.remigiuszkurczab.pl/aspergeraut.php
Mając na uwadze Zasadę 7, skup się na niechcianym zachowaniu, które chciałbyś zmienić, i pomyśl, co jeszcze Twoje dziecko mogłoby zrobić – teraz, łatwo i skutecznie – aby osiągnąć ten sam cel. To jest Twoje zachowanie zastępcze. Zapisz, jak będzie wyglądała sekwencja: Co jest poprzednikiem (A); jakie jest Twoje zachowanie zastępcze (B); jaki jest cel Twojego dziecka; i jaka jest konsekwencja (C), czyli nagroda, za użycie zachowania zastępczego B? Rozumiesz? Oto przykład. A = Twoja Pepsi. Niechciane B = chwytanie. Zastępcze B = wskazywanie. Cel dziecka = Twoja Pepsi. C = Twoja Pepsi. Teraz zastanów się, jak zachęcisz dziecko do wykonania zachowania zastępczego B, gdy tylko nastąpi A, a zanim wystąpi niechciane B. Przygotuj się do zachęcenia do wykonania zachowania zastępczego B, a następnie natychmiast wykonaj C. Jeśli niechciane B już trwa, zignoruj je, zachęć do wykonania zachowania zastępczego B, a następnie wykonaj pozytywne C. Przykład: Bierzesz Pepsi i siadasz na kanapie. Pojawia się twoja córka i idzie po Pepsi. Bierzesz ją, a kiedy na nią patrzy, mówisz: „Chcesz pić? Wskaż. Wskaż Pepsi”. Pokazujesz, ona wskazuje, a ty dajesz jej łyk, ale nie całą puszkę. Zabierasz ją i bierzesz napój. Ona sięga, a ty mówisz ponownie: „Wskaż”. Wskazuje i bierze łyk. Powtarza to jeszcze kilka razy, aż w końcu wskazuje bez żadnych instrukcji. Nie doszło do żadnego chwytania.