61 Cygni

Gwiazda 61 Cygni jest ważna ze względu na jej duży ruch własny, po raz pierwszy zmierzony w Obserwatorium w Palermo przez Giuseppe Piazziego (1746-1826). Gwiazda stała się popularnie nazywana "latającą gwiazdą Piazziego". Jej zmierzony roczny ruch własny wynosi 5,23″ jest nadal siódmą co do wielkości znaną gwiazdą i największą gwiazdą widzianą gołym okiem (pozorna jasność 4,8 mag). Ta gwiazda była również pierwszą, której roczna paralaksa została wiarygodnie określona przez Friedricha Bessela (1784-1846). Pomiar Bessela wynoszący 0,314″, wykonany w Königsberg za pomocą 6,25-calowego heliometru Fraunhofera w 1838 r., całkiem dobrze wypada w porównaniu ze współczesną wartością 0,286″. Oznaczenia paralaksy gwiazd wykonane w tym samym roku przez innych obserwatorów były znacznie mniej dokładne. Jest to jedenasta najbliższa gwiazda, znajdująca się w odległości 11,4 lat świetlnych. 61 Cygni jest również dobrze znanym systemem podwójnym, którego okres wynosi 653,3 lat. Jego składniki są obecnie oddzielone o 30,3″ przy kącie położenia 150°. Główna gwiazda 61 Cyg A to pomarańczowy karzeł typu widmowego K5V o pozornej wielkości 5,20 i bezwzględnej 7,5. Jego towarzysz 61 Cyg B jest również pomarańczowym karłem typu widmowego K7V, o jasności pozornej 6,05 i jasności bezwzględnej 8,3. Układ ten jest uważany za najszerzej obserwowaną gwiazdę podwójną, uzupełnioną o kilka tysięcy obserwacji wizualnych ponad 34 000 klisz fotograficznych. Precyzyjne pomiary astrometryczne tych płyt wykazały, że układ ma co najmniej jeden niewidoczny składnik, uważany za planetę o masie podobnej do Jowisza i być może aż trzy, z okresami orbitalnymi od 5 do 12 lat.