Samoocena


001.Czy AD wpływa na samoocenę?

Posiadanie dowolnego rodzaju zaburzeń psychicznych może mieć negatywny wpływ na samoocenę. Zespół Aspergera jest znacznie bardziej podatna niż inne zaburzenia. Większość innych zaburzeń u dzieci nie jest tak łatwo widoczna dla innych ludzi. Dopóki inni nie wiedzą, że ma zaburzenie, dziecko może uniknąć zakłopotania. Z drugiej strony AD nie może być ukryte. Na jawne problemy społeczne dziecka z AD często odpowiadają negatywne komentarze innych. Zarówno niezdolność do ukrycia zaburzenia, jak i negatywne opinie, które otrzymuje, przyczyniają się do poczucia niskiej samooceny. Kolejnym czynnikiem przyczyniającym się do negatywnej samooceny jest to, że w przeciwieństwie do innych zaburzeń, AD nie wywołuje współczucia. Podczas gdy dziecko z depresją może być traktowane z większą życzliwością i cierpliwością i nigdy nie mówić: "Przestań być w depresji", dziecko z AD wywołuje frustrację i zniecierpliwienie. Wielokrotne powtarzanie poleceń, aby przestać mówić, przestać przerywać lub mówić o czymś innym dla odmiany, powoduje, że dziecko z AD czuje, że zawsze robi coś złego. To oczywiście prowadzi do obniżenia poczucia własnej wartości. Choroba na AD jest silnie związana z depresją w wieku młodzieńczym i dorosłym.

002.Jaką samoocenę mają dzieci z zespołem Aspergera?

Poczucie własnej wartości nie jest czarno-białą sytuacją posiadania lub braku jej posiadania. Nie jest to też coś, co można naprawdę zmierzyć. Raczej jest na kontinuum od niskiego do wysokiego. Niestety, posiadanie AD jest prawie gwarancją bycia na niskim końcu poczucia własnej wartości. Dzieci z AD często mają niską samoocenę w odniesieniu do głównych kategorii szkoły, rodziny i przyjaciół. Gdy dzieci z zespołem Aspergera wkraczają w wiek nastoletni, ich poczucie własnej wartości jest na ogół dość niskie, a ryzyko wystąpienia depresji wzrasta. Wyraźnie widzą, że nie dorównują swoim rówieśnikom pod względem akceptacji społecznej. O ile nie poszukuje się skutecznego leczenia, ten wzorzec staje się coraz poważniejszy w miarę przechodzenia do późniejszego okresu dojrzewania i dorosłości. Na szczęście dzieci nie mają tylko jednej samooceny. Możesz pomóc swojemu dziecku rozwinąć wiele samooceny. Im więcej zajęć i doświadczeń będzie miał w sobie dobrze ze sobą, tym wyższy będzie ogólny poziom jego samooceny. Poczucie własnej wartości można znaleźć w prostych doświadczeniach. Ponieważ wiele dzieci z AD unika nowych doświadczeń, szczególnie tych, które wiążą się z możliwością porażki lub odrzucenia społecznego, pamiętaj, aby tworzyć proste doświadczenia, które dają dużą szansę na sukces.

003.Jak mogę sprawdzić, czy moje dziecko ma niską samoocenę?

Dzieci z niską samooceną ujawnią to swoimi słowami. Posłuchaj, co mówi o sobie Twoje dziecko. Dzieci o niskim poczuciu własnej wartości mówią negatywnie o sobie i sobie. Przykłady takich stwierdzeń obejmują:

•  "Jestem głupi."
•  "Wszyscy mnie nienawidzą."
•  "W niczym nie jestem dobry".
•  "Nikogo nie obchodzi, czy ja żyję".
•  "Jestem brzydka."

Twoje dziecko ujawni również swój poziom samooceny poprzez swoje zachowanie. Obserwuj, jak reaguje na komplementy, krytykę i porażkę. Dzieci z niską samooceną nie lubią komplementów. Nie wierzą, że komplement jest prawdziwy i dlatego nie chcą go przyjąć z podziękowaniem. Zamiast tego mają tendencję do przerywania kontaktu wzrokowego i unikania, albo nic nie mówią, albo odrzucają komplement, krytykując siebie. Dzieci z niską samooceną mają trudności z akceptacją negatywnych opinii. Ponieważ ich poczucie własnej wartości jest tak kruche, najmniejsza wskazówka, że mają błąd, stymuluje globalne poczucie porażki, na które reagują złością. Radzenie sobie z trudnymi zadaniami i porażkami jest również bardzo stresujące dla dzieci z AD z niską samooceną. Ich tolerancja na frustrację jest bardzo niska, a temperament szybko się wzmaga, jeśli nie odniosą natychmiastowego sukcesu w jakimś zadaniu.

004.Czy dziecko może mieć zbyt wysokie poczucie własnej wartości?

Zbyt dobre myślenie o sobie nie jest lepsze niż myślenie zbyt mało. Kiedy ludzie myślą o sobie zbyt wysoko, możemy nazwać ich zarozumiałymi, narcystycznymi lub egoistycznymi. Tak jak dorośli mogą wierzyć, że są bardziej warci niż inni ich postrzegają, tak samo mogą być dzieci. Dzieci z AD są zazwyczaj nielubiane przez innych, postrzegane jako wszechwiedzące, protekcjonalne i krytyczne wobec innych. Ich dorosły sposób mówienia i zaawansowana wiedza na niektóre tematy mogą sprawiać wrażenie arogancji. Sposób, w jaki nie reagują na innych, może również sprawiać wrażenie, że uważają, że są lepsi od innych. Dzieci z chorobą Alzheimera mają kieszenie z zawyżoną samooceną, generalnie gdy prezentują swoją wiedzę ekspercką na interesujący ich temat. Ich niecierpliwość i nietolerancja wobec tych, którzy mają mniejszą wiedzę, świadczy o ich poczuciu wyższości. Niestety, są sami w tym uczuciu, ponieważ inni uważają to za obraźliwe, a nie imponujące. Jednak we wszystkich innych obszarach ich funkcjonowania dzieci z AD mają niewiele powodów, by czuć się bardziej wartościowymi niż inne. Może to być powód, dla którego przywiązują się do swoich szczególnych zainteresowań i tak bardzo chcą pokazać swoją wiedzę

005.Jak kształcenie specjalne wpłynie na samoocenę mojego dziecka?

Jedno z pierwszych pytań rodziców, kiedy zalecana jest edukacja specjalna, brzmi: "Jak wpłynie to na samoocenę mojego dziecka?" Opinie są mieszane co do tego, czy edukacja specjalna ma pozytywny, negatywny lub neutralny wpływ na samoocenę dziecka. Sposób, w jaki edukacja specjalna wpływa na samoocenę Twojego dziecka, będzie różny w zależności od wyjątkowych aspektów Twojego dziecka, jego potrzeb edukacyjnych i indywidualnych aspektów placówki kształcenia specjalnego. Zakładając, że zalecono edukację specjalną, musisz ocenić, jak Twoje dziecko radzi sobie emocjonalnie, społecznie i behawioralnie w zwykłej klasie. Jeśli często ma kłopoty w klasie, nie może przestrzegać zasad i jest odrzucana przez rówieśników, prawdopodobnie ma niską samoocenę. Jeśli pozostanie w tym samym środowisku, ma niewielkie szanse na zmianę sposobu, w jaki myśli o sobie. Jeśli jednak przeprowadzi się do specjalnej klasy edukacyjnej, która jest tak skonstruowana, że nie ma kłopotów, zwiększa jej zdolność do skutecznego przestrzegania zasad i umieszcza ją z podobnymi rówieśnikami, z którymi może się zaprzyjaźnić, jej poczucie własnej wartości jest prawdopodobne. zwiększyć

006.Jak kształcenie specjalne wpłynie na samoocenę mojego dziecka?

Duża część negatywnego poczucia siebie ma swoje korzenie w kampusie szkolnym. Dzieci z AD mają trudności z przebrnięciem przez cały dzień w szkole bez otrzymywania negatywnych opinii. Nagany w klasie i dokuczanie na placu zabaw przyczyniają się do obniżenia poczucia własnej wartości. Nauczyciele mogą być bardzo pomocni w budowaniu poczucia własnej wartości Twojego dziecka poprzez pochwały i zachętę. Sposoby, w jakie może pomóc nauczyciel Twojego dziecka, obejmują:

•  Pochwalanie wysiłku
•  Wyznaczanie swojego dziecka jako eksperta w klasie w temacie, w którym się wyróżnia
•  Tworzenie zasady zakazu dokuczania w klasie i na placu zabaw
•  Zapewnienie, że zwiastuny przepraszają Twoje dziecko
•  Wyznaczenie dziecku specjalnej pracy, która pomoże mu poczuć się ważnym
•  Poszukiwanie sposobów częstego chwalenia
•  Czytanie historii historii, które uczą empatii i promują życzliwość
•  Publiczne chwalenie dziecka, aby wzmocnić go na oczach kolegów z klasy
•  Stworzenie programu "Jesteś gwiazdą", w którym uczniowie będą pisać komplementy na papierowej gwiazdce i powiesić na tablicy ogłoszeń w klasie
•  Przyznanie cotygodniowej nagrody za przyjaźń jednemu uczniowi, który wykazuje prawdziwą przyjaźń
•  Stworzenie programu komplementów dla uczniów, aby publicznie chwalili się nawzajem w klasie

007.Jak dokuczanie wpływa na poczucie własnej wartości?

"Patyki i kamienie mogą połamać mi kości, ale słowa nigdy mnie nie skrzywdzą" to znane powiedzenie, którego każde dziecko uczy się wcześnie, aby chronić swoją samoocenę przed żądłem drażnienia. Każde dziecko jest w pewnym momencie drażnione. Dzieci z AD należą do najczęściej dokuczanych i odrzucanych studentów w kampusie. Cierpią na częste wyzwiska i wyśmiewanie. Niestety, dzieci z chorobą Alzheimera są również najsłabiej przygotowane do radzenia sobie z dokuczaniem. Brakuje im umiejętności społecznych, aby móc odpowiednio reagować. Mogą krzyczeć, płakać, uderzać i wielokrotnie bełkotać. Ich niedojrzałe reakcje powodują więcej problemów, często prowadząc do większej liczby dokuczania, zwiększonego odrzucenia i konsekwencji ze strony rodziców i nauczycieli. Dla wielu dorosłych z AD dokuczanie, którego doświadczyli w szkole, jest wskazywane jako główna przyczyna ich cierpienia po latach. Nazywanie się, dokuczanie, prześladowanie i odrzucanie rani w najbliższym momencie i może ranić przez wiele dni, miesięcy, a nawet lat później. Dlatego niezwykle ważne jest, aby dzieci z AD nauczyły się reagować na dokuczanie w obecności rówieśników i nauczyły się radzić sobie z tym wewnętrznie, aby nie zniszczyło ich poczucia własnej wartośc

008.Jak mogę pomóc mojemu dziecku radzić sobie z dokuczaniem?

Jedną z największych skarg dzieci na dokuczanie jest to, że dorośli nie robią nic, aby pomóc. Dzieciom mówi się, żeby same to rozwinęły, ale nie posiadają wiedzy, umiejętności ani kontroli impulsów, aby to zrobić. Mówi się im również, aby po prostu to zignorowali. Każde często dokuczane dziecko powie ci, że ignorowanie po prostu nie działa. Dzieci, które dokuczają innym, mogą być nieugięte i mieć znacznie większą wytrzymałość w dokuczaniu niż twoje dziecko z AD w ignorowaniu. Pomóż dziecku zrozumieć, że powodem, dla którego ciągle się dokucza, jest to, że reaguje. Jego reakcja jest jak jackpot na automacie, wzywając zwiastuna do kontynuowania. Zachęcaj swoje dziecko, aby nie było reaktorem, ale zamiast tego było stolarzem. Dołączenie do żartu ze śmiechem i zgodą może powstrzymać efekt, którego żąda zwiastun. Twoje dziecko może rozbroić zwiastun zabawnymi zwrotami zgody.

Oto kilka przykładów:

•  "Dziękuję za uwagę!"
•  "Dobrze to rozumiesz!"
•  "Masz rację!"
•  "Co mogę powiedzieć?"
•  "Wiem - chciałbym być bardziej podobny do Ciebie!"
•  "Nie mogę się z tym kłócić!"
•  "Czy tego nie wiem!"

009.Czy zajęcia pozalekcyjne mogą zwiększyć poczucie własnej wartości?

Jedno z pierwszych pytań rodziców, kiedy zalecana jest edukacja specjalna, brzmi: "Jak wpłynie to na samoocenę mojego dziecka?" Opinie są mieszane co do tego, czy edukacja specjalna ma pozytywny, negatywny lub neutralny wpływ na samoocenę dziecka. Sposób, w jaki edukacja specjalna wpływa na samoocenę Twojego dziecka, będzie różny w zależności od wyjątkowych aspektów Twojego dziecka, jego potrzeb edukacyjnych i indywidualnych aspektów placówki kształcenia specjalnego. Zakładając, że zalecono edukację specjalną, musisz ocenić, jak Twoje dziecko radzi sobie emocjonalnie, społecznie i behawioralnie w zwykłej klasie. Jeśli często ma kłopoty w klasie, nie może przestrzegać zasad i jest odrzucana przez rówieśników, prawdopodobnie ma niską samoocenę. Jeśli pozostanie w tym samym środowisku, ma niewielkie szanse na zmianę sposobu, w jaki myśli o sobie. Jeśli jednak przeprowadzi się do specjalnej klasy edukacyjnej, która jest tak skonstruowana, że nie ma kłopotów, zwiększa jej zdolność do skutecznego przestrzegania zasad i umieszcza ją z podobnymi rówieśnikami, z którymi może się zaprzyjaźnić, jej poczucie własnej wartości jest prawdopodobne. zwiększyć Szkoła dla wielu dzieci z AD stanowi arenę niepowodzenia i odrzucenia, z którego nie mogą uciec. Działania poza szkołą mogą zapewnić środowisko do zachowania i wzmocnienia poczucia własnej wartości. Poczucie własnej wartości obecne na innych arenach może zrekompensować przygnębienie, które wiele dzieci z AD odczuwa w szkole. Sukces w zajęciach innych niż szkoła może zapewnić poczucie spełnienia, dumy i motywacji. Zajęcia na świeżym powietrzu mogą również dać Twojemu dziecku okazję do pozytywnych interakcji z innymi dziećmi. Każda aktywność poza domem, którą lubi Twoje dziecko, może zwiększyć poczucie własnej wartości. To przyjemność z wykonywanej czynności, a nie jego umiejętność, rodzi poczucie własnej wartości. Wielokrotnie wykazano, że sport wzmacnia poczucie własnej wartości. Uczestnicy zajęć sportowych mają lepszy obraz własnego ciała, wyższy poziom samooceny i większe zaufanie do innych. Szczególnie dziewczęta uczą się doceniać swoje ciało oraz fakt, że siła i wytrzymałość to atuty. Udział w sporcie uczy dzieci nie tylko tego, jak wygrywać, ale także jak przegrywać. Sport uczy dzieci pracy z innymi i wyznaczania celów. Ponieważ dzieci z AD często mają słabe zdolności motoryczne i słabe umiejętności społeczne, sporty zespołowe prawdopodobnie nie są dla nich najlepszą areną. Indywidualne sporty, takie jak golf, gimnastyka, jazda na torze i jazda konna, zapewniają korzyści płynące ze sportu bez stresu związanego z intensywnymi interakcjami społecznymi

010.Czy pochwała może zwiększyć poczucie własnej wartości?

Bezkrytyczne pochwały są bez znaczenia. Pochwała ma znaczenie, gdy jest oparta na rzeczywistym wysiłku i wynikach dziecka. Kiedy dzieci są chwalone bez względu na to, jak bardzo się starały lub jaki sukces odniosły, pochwała staje się pusta. Celem pochwały jest wzbudzenie pozytywnych uczuć o sobie. Jest nadzieja, że te pozytywne uczucia staną się częścią tożsamości Twojego dziecka. Kiedy pochlebia mu wszystko, nie ma sposobu na stworzenie realistycznego poczucia siebie. Wie, że nie jest dobry we wszystkim i wie, że nie we wszystkim się stara. Jeśli jest pozytywnie wzmacniany za wszystko, co robi, zaczyna nie wierzyć w pochwałę, nawet jeśli jest to zasłużona. Pochwała jest ważna i dobrze się czuje, ale tak naprawdę liczy się to, jak Twoje dziecko się chwali. Na podstawie Twoich realistycznych opinii uczy się, jak rozmawiać ze sobą o swoich mocnych i słabych stronach, a także o swoich wysiłkach. Twoja pochwała jest najbardziej skuteczna, gdy jest zgodna z prawdą. Twoje dziecko będzie naśladować Twoją pochwałę, oceniając siebie w swoim umyśle. Będzie miał pozytywną i dokładną samoocenę, jeśli pomogłeś mu nauczyć się realistycznie oceniać jego wysiłek i wyniki

011.W jaki sposób komplementy mogą zwiększyć poczucie własnej wartości mojego dziecka?

Komplementy sprawiają, że większość ludzi dobrze się czuje. Dzieci z chorobą Alzheimera są spragnione komplementów, ale często je otrzymują. Komplementy mają na celu pomóc dziecku poczuć się kompetentnym i zwiększyć szansę na powtórzenie tego zachowania. Komplementy muszą być prawdziwe i szczere. Fałszywe komplementy mogą być łatwo wykryte przez dzieci - szczególnie te udzielane przez rodziców. Chwal tylko wtedy, gdy Twoje dziecko zarobi na to swoim wysiłkiem lub wynikami. Ponieważ komplementy należą do odbiorcy, muszą dotyczyć odbiorcy. Zamiast mówić dziecku, jak bardzo jesteś z niego dumny, powiedz mu, że masz nadzieję, że jest z siebie dumny. Chcesz, żeby mógł poczuć swoją dumę, aby chciał powtórzyć to zachowanie i był z siebie dumny. Komplementuj tylko pochwały, a nie okazję do nauczania, coachingu czy motywowania. "Wykonałeś świetną robotę, sprzątając swój pokój!" to tylko komplement, jeśli nie dodasz: "Dlaczego nie możesz tego robić za każdym razem w ten sposób?"

012.Jak mój styl rodzicielski wpływa na samoocenę mojego dziecka?

Autorytarni rodzice egzekwują zasady, ale kosztem emocji ich dziecka. Używają siły i kar, aby kontrolować swoje dziecko, wycofując je i odrzucając, gdy są nieposłuszni. Te dzieci są niespokojne, wycofane i nieszczęśliwe. Ich interakcje społeczne są wrogie i łatwo wpadają w gniew i bunt. Pozwalający rodzice opiekują się, ale kosztem narzucenia kontroli dziecku. Pozwalają dziecku podejmować decyzje niezależnie od jego zdolności. Te dzieci mają niewielką strukturę i mogą zachowywać się tak, jak chcą. Zwykle są poza kontrolą behawioralną, niezdolni do kontrolowania swoich impulsów, nieposłuszni i buntowniczy. Natomiast rodzice, którzy używają autorytatywnego stylu, mają dzieci szczęśliwe, pewne siebie i opanowane. Autorytatywne rodzicielstwo obejmuje rodziców, którzy słusznie żądają zachowania wymuszonego przez ustalanie ograniczeń i naleganie na posłuszeństwo. Nieprzestrzeganie konsekwentnego posłuszeństwa skutkuje odpowiednimi konsekwencjami. Kiedy ich dzieci są buntownicze, autorytatywni rodzice są cierpliwi i racjonalni. Nie poddają się ani nie reagują ostro, ale używają rozsądnej, zdecydowanej kontroli z ciepłem i uczuciem. Dzieci wychowywane przez autorytatywnych rodziców mają zwiększone szanse na wyższą samoocenę, sukces w nauce, dojrzałość społeczną i wysokie osiągnięcia moralne.

013.W jaki sposób bezwarunkowa miłość może pomóc w poczuciu własnej wartości?

Prawie każda osoba pragnie akceptacji przez innych. Ci, którzy są odrzuceni, stają się jeszcze bardziej potrzebujący. Wyobraź sobie, że nie masz w swoim życiu nikogo, kto zaakceptuje Cię takim, jakim jesteś. Każde spotkanie, które masz w swoim życiu, pozostawia cię w poczuciu, że jesteś inny, stwarzasz problemy i frustrujesz innych, powodując, że nie chcą być w pobliżu. Posiadanie bezpiecznej przystani, do której może wrócić do domu, jest niezmiernie pomocne. Wiedza, że kiedy wróci do domu, będzie akceptowana i kochana, może pomóc mu przetrwać ciężki dzień w szkole. Dom, w którym wie, że jest akceptowany za to, kim jest, ze wszystkimi jego symptomami i dziwactwami, stanowi bezpieczną przystań przed trudnym życiem poza domem. Jeśli Twoje dziecko ma znaczące objawy, możesz być pewien, że nie otrzyma ono bezwarunkowej akceptacji poza domem, więc musisz upewnić się, że podasz ją w domu. Jeśli nie okażesz mu bezwarunkowej miłości, kto to zrobi? Jeśli go zaakceptujesz, a on to poczuje, przyjdzie on zaakceptować i pokochać siebie oraz szukać tego w innych. Dowiaduje się, że pomimo objawów jest godny.

014.Czy pomganie innym moze zwiększyć poczucie własnej wartości mojego dziecka?

Chęć pomagania innym jest ludzką naturą. Pomaganie innej osobie może wywołać wielkie poczucie kompetencji, dumy, poczucia własnej wartości i satysfakcji - uczucia, których Twoje dziecko prawdopodobnie nie odczuwa w szkole. Jest wiele miejsc, w których Twoje dziecko może ochotniczo pomagać innym. Wiele szkół stworzyło programy dla uczniów AD. Ponieważ wiele dzieci z AD znacznie lepiej dogaduje się z młodszymi dziećmi, mogą one znaleźć okazję do bycia pomocnikiem nauczyciela w przedszkolu i klasach pierwszych. Czytanie w klasie, udzielanie korepetycji lub granie w gry z młodszymi uczniami może dać dziecku z AD poczucie kompetencji. Znajdzie się także w środowisku, w którym jest lubiany, podziwiany, a dzieci są podekscytowane jego widokiem. Chociaż dzieci z AD mogą być odrzucane przez swoich rówieśników, często są uwielbiane przez dorosłych. Twoje dziecko może otrzymać pozytywne opinie odwiedzając domy spokojnej starości i domy opieki. Potrafi czytać mieszkańcom, przyprowadzać psa terapeutycznego, bawić talentem czy grać w gry planszowe. Będzie uczył się o życzliwości dla innych, otrzymując pozytywne opinie od wdzięcznych seniorów, którzy w przeciwnym razie mogliby być bez radości, jaką przynosi dziecko.

015.Jak mogę pomóc mojemu dziecku przestać mówić negatywnie?

Wszyscy mamy wewnętrzny głos, którego używamy do mówienia do siebie. Ten samouczek to sposób, w jaki przekazujemy sobie informacje zwrotne. Każdy z nas ma stwierdzenia, które jesteśmy skłonni powtarzać sobie w kółko, tak jakbyśmy nagrywali na taśmie i wielokrotnie naciskali play. Dzieci z wysokim poczuciem własnej wartości mają pozytywny autopysk. Osoby z niską samooceną i / lub depresją angażują się w bardziej negatywną rozmowę o sobie. Prawdopodobnie usłyszysz, jak Twoje dziecko się krytykuje. Kiedy słyszysz, jak Twoje dziecko mówi coś takiego, jak "Jestem głupi", zamiast powiedzieć mu, że się myli, bardziej pomocnym podejściem jest pomóc mu porozmawiać o tym, dlaczego tak się czuje. Kiedy wyjaśni sytuację, która sprawia, że czuje się głupio, będziesz mógł zaoferować kontrpowiedzenie bardziej oparte na rzeczywistości. Możesz odpowiedzieć: "Bardziej brzmi to tak, jakbyś miał wrażenie, że źle radzisz sobie z raportami książkowymi, a nie, że jesteś głupi". Pomaga to spojrzeć na jego negatywną rozmowę o sobie z bardziej realistycznej perspektywy. Może rzeczywiście nie radzi sobie z pisaniem raportów książkowych, nad czym będzie musiał popracować, ale wcale nie jest głupi. W końcu nauczy się prowadzić w sobie tego rodzaju realistyczną rozmowę.

016.Jak mogę pomóc mojemu dziecku zaakceptować jego słabości?

Rodzice czasami popełniają błąd, próbując przekonać dziecko, że jest dobry we wszystkim. Ta fałszywa informacja zwrotna spowoduje, że Twoje dziecko będzie miało zniekształcone poczucie siebie. Dzieci muszą nauczyć się dokładnie oceniać siebie. Kiedy Twoje dziecko wyraża negatywne słowa, które są trafne, pomocne może być pomoc mu w zaakceptowaniu negatywnego aspektu samego siebie. Jeśli Twoje dziecko jest naprawdę słabe w kickball, istnieje kilka odpowiedzi, które mogą być pomocne. "Czy chciałbyś być lepszy w kickballu?" pokazuje mu, że sytuacja może być przejściowa. "Czy ważne jest, aby być dobrym w kickballu?" skłania go do uświadomienia sobie, że nie musi być dobry we wszystkim. "Czy jest coś, w czym czujesz, że jesteś naprawdę dobry?" pomaga mu zmienić punkt ciężkości z negatywnego na pozytywny. Przedstawienie tych pojęć w kwestionariuszu jest lepsze niż zwykłe mówienie mu, że nie musi być dobry we wszystkim lub że nie powinien się martwić, ponieważ jest dobry w pływaniu. Pytania uczą go procesu oceniania siebie i jego negatywnej wypowiedzi, aby w końcu mógł to zrobić sam.

017.W jaki sposób mogę dać mojemu dziecku realistyczne poczucie siebie?

Jako rodzic masz dramatyczny wpływ na samoocenę swojego dziecka. Twoja zachęta, gdy jest zniechęcona, zapewnia jej tymczasowy głos, który każe jej iść dalej, dopóki nie będzie w stanie powiedzieć tego sobie. Każde dziecko musi opanować emocje związane z porażką, być w stanie wytrwać w trudnych chwilach i powracać pomimo porażki. Dzieci z realistycznym poczuciem siebie nie są zdruzgotane, gdy im się to nie udaje, i potrafią używać samo-mówienia, aby złagodzić swoje zdenerwowane uczucia. Twoje dziecko rozwinie realistyczne poczucie siebie, odzwierciedlając to, co mu powiesz. Szczera opinia działa. Chwała w czasach sukcesu jest łatwa. To właśnie w czasach porażek najtrudniej jest pomóc dziecku w utrzymaniu poczucia własnej wartości. Niektóre zachęcające słowa oparte na rzeczywistości mogą obejmować: "Wiem, że jesteś rozczarowany, ale…

•  na pewno wyglądałeś, jakbyś naprawdę się starał ".
•  bardzo się starałeś i to się naprawdę liczy ".
•  liczy się zabawa, a nie wynik ".
•  możesz być z siebie dumny, że się tam trzymasz ".
•  bardzo dobrze radzisz sobie ze zdenerwowaniem ".

018.Jak mogę pomóc mojemu dziecku znaleźć poczucie kompetencji?

Wszyscy musimy czuć, że jesteśmy w czymś kompetentni. Im więcej rzeczy robi Twoje dziecko, tym więcej będzie miało poczucia kompetencji, co prowadzi do wzrostu samooceny. Twoje dziecko prawdopodobnie będzie miało poczucie kompetencji związane z jego szczególnymi zainteresowaniami. Jej poczucie kompetencji jest prawdopodobnie zasłużone, ponieważ prawdopodobnie niewielu innych ma jej wiedzę. Wyzwaniem dla dziecka z AD jest zachęcenie go do dzielenia się swoimi kompetencjami z innymi w zachęcający sposób. Znalezienie klubu dla jej szczególnych zainteresowań zapewnia dobrą zabawę, kompetencje i szansę na podzielenie się nimi z innymi. Znajdź okazje, aby wskazać dziecku rzeczy, w których jest dobra. Nie musi zdobywać pierwszej wstążki w konkursie plastycznym, aby czuć się kompetentna. Potrafi czuć się kompetentna, że konsekwentnie pojawia się na lekcjach, maluje coś nowego na każdych zajęciach i dobrze miesza kolory. Poszukaj wszystkich sposobów, w jakie jest dobra, a nie tylko oczywistych. Twoje rozpoznanie werbalne zostanie ostatecznie zastąpione jej własnym uznaniem. Twoje dziecko może być również kompetentne w zakresie cech charakteru. Nie musi mieć talentu ani umiejętności, aby doświadczyć kompetencji. Czuje się dobrze, będąc uczciwą, godną zaufania, lojalną przyjaciółką lub kimś, kto pomaga innym w potrzebie.

019.W jaki sposób Migawki mogą wzmocnić samoocenę mojego dziecka?

Migawki to chwile, w których Twoje dziecko lśni ponad normalnym funkcjonowaniem. Są to momenty wzmożonego poczucia kompetencji. Zaczynając od przedstawienia i opowiedzenia w przedszkolu, nauczyciele wykorzystują migawki, aby stworzyć każdemu dziecku możliwość wyróżnienia się w pozytywnym świetle. Szkolne przedstawienia, spotkania na torze, ceremonie wręczania nagród i świadectwa ukończenia to znane migawki, które szkoły tworzą, aby zaprezentować swoim uczniom i zapewnić możliwość poczucia zwiększonego szacunku. Dzieci z chorobą Alzheimera potrzebują wielu Migawek, aby podtrzymać poczucie własnej wartości pomiędzy dużymi wydarzeniami. Współpracuj z nauczycielem dziecka, aby znaleźć sposoby, aby Twoje dziecko mogło doświadczyć dodatkowych Migawek. Stwórz możliwości dla swojego dziecka, aby wykazało się szczególnym talentem lub zainteresowaniem swoją klasą i być może innymi klasami. Wzmianka o wyjątkowym talencie, zainteresowaniu lub doświadczeniu dziecka w szkolnej gazecie jest wyrazem uznania dla opinii publicznej, pozytywnymi uczuciami do niego i błyskotką do albumu osiągnięć.

020.Co mogę zrobić, aby poprawić samoocenę mojego dziecka?

Osoby o wysokiej samoocenie mają różnorodne umiejętności, które pozwalają im zachować pozytywne nastawienie do siebie niezależnie od wyzwań, przed którymi stają, porażek, których doświadczają lub otrzymywanej krytyki. Umiejętności, które możesz rozwinąć u swojego dziecka, aby pracować nad zwiększeniem samooceny, obejmują:

•  Chęć wypróbowania nowych doświadczeń
•  Używanie pozytywnej rozmowy z samym sobą
•  Zaufanie do spróbowania
•  Umiejętność przyjmowania komplementów
•  Pociesz się faktem, że nie może być dobry we wszystkim
•  Wytrwałość w trudnych sytuacjach
•  Wiara w siebie, że jeśli nadal będzie próbował, ma szansę na sukces
•  Czuć się komfortowo, mówiąc: "Nie jestem dobry w…"
•  Skupianie się na tym, w czym jest dobry, zamiast na tym, czym nie jest
•  Oddzielenie słabych stron od ogólnej wartości
•  Zrozumienie, że krytyka nie oznacza, że jest porażką
•  Brak strachu przed porażką
•  Mierzenie sukcesu na podstawie wysiłku, zabawy i doświadczenia, a nie wyniku
•  Posiadanie wielu samooceny



Odwiedzin: 954
Dzisiaj: 5
On-line: 1
Strona istnieje: 133 dni
Ładowanie: 0.134 sek


[ 286 ]