https://www.remigiuszkurczab.pl/aspergeraut.php
Uzasadnienie. Aby Twoje dziecko nauczyło się komunikować za pomocą ciała, będzie potrzebowało mnóstwa ćwiczeń. Możesz stworzyć wiele możliwości w każdej godzinie spędzonej z dzieckiem, nie ignorując jego potrzeb, ale znajdując sposoby na powstrzymanie się od dawania mu czegoś, nie wymagając od niego komunikacji. Chodzi o to, aby stworzyć pokusy komunikacyjne.
https://www.remigiuszkurczab.pl/aspergeraut.php
Oto kilka pomysłów na rozwiązywanie problemów podczas oczekiwania i obserwacji:
* Co jeśli Twoje dziecko używa płaczu i krzyku jako formy komunikacji, tak jak Juliana? Czekanie doprowadzi tylko do jeszcze większego płaczu. Jeśli Twoje dziecko używa płaczu do komunikacji, musisz zacząć oferować wybór, zanim dziecko wpadnie na ten pomysł, zanim zacznie płakać. Jeśli Twoje dziecko podchodzi do Ciebie, aby je podnieść, zwróć uwagę, że zbliża się, zanim dziecko zacznie się denerwować, schyl się i wyciągnij ręce w kierunku jego rąk. Gdy dziecko wyciągnie do Ciebie ręce (to gest), podnieś je.
A co z Julianą? Rodzice Juliany zaczęli inicjować wyprawę dospiżarni. Podczas gdy Juliana robiła coś innego, ustawiali trzy lub cztery ulubione produkty ze spiżarni wzdłuż krawędzi blatu. Następnie znajdowali Julianę, brali ją za rękę i mówili coś w stylu: „Chodźmy coś zjeść”. Następnie szli do kuchni, schylali się obok Juliany i wskazywali na przedmioty: „Czego chcesz?”. Gdy Juliana sięgała po jeden z przedmiotów, rodzice zdejmowali go, trzymali przed nią i podawali mu go w połowie, tak że musiała ponownie do nich sięgnąć. Gdy tylko Juliana sięgała, dawali jej jedzenie, ponieważ Juliana komunikowała się za pomocą sięgania.
* A co, jeśli twoje dziecko po prostu tam stoi i nic nie robi? Zdejmij ulubiony przedmiot, kucnij, tak abyś był twarzą w twarz z dzieckiem i podaj mu go w połowie: „Chcesz króliczka [lub inną ulubioną zabawkę]?”. Gdy sięga, aby go wziąć, powiedz: „Tak, chcesz króliczka” i daj mu go. Twoje dziecko komunikowało się gestem – sięgnięciem!
https://www.remigiuszkurczab.pl/aspergeraut.php
Kiedy dziecko wyraźnie czegoś chce – żeby je podnieść, dać mu coś do picia, wziąć zabawkę do kąpieli, sięgnąć po ulubiony przedmiot, który wyjąłeś spod kanapy – trzymaj pożądany przedmiot przed sobą i czekaj. Czekaj na drobny gest, na krótki kontakt wzrokowy, na wokalizację. Czekaj, aż dziecko zrobi coś, co zakomunikuje, czego chce. Szukaj kontaktu wzrokowego, wyciągniętej ręki lub wokalizacji – dźwięku lub gestu, który wyraża pragnienia lub uczucia dziecka. Gdy zobaczysz ten gest lub usłyszysz ten dźwięk, szybko przekaż dziecku to, o co prosi, za pomocą tego jednego komunikatu.
https://www.remigiuszkurczab.pl/aspergeraut.php
Uzasadnienie. Jednym ze sposobów, aby zrobić mniej, jest czekanie na sygnał od dziecka, zanim przekażesz mu to, czego chce. Zacznij czekać, aż dziecko zakomunikuje ci, czego chce. W ten sposób rozwiniesz repertuar zachowań komunikacyjnych dziecka – spojrzenie, gesty, dźwięki – i uświadomisz dziecku, że każdy z tych sposobów komunikacji wysyła wiadomość i daje mu to, czego chce.
https://www.remigiuszkurczab.pl/aspergeraut.php
Poświęć kilka dni na obserwację dziecka podczas sześciu rodzajów aktywności omówionych wcześniej:
. Zabawa zabawkami lub innymi przedmiotami
. Zabawa towarzyska
. Posiłki
. Opieka (kąpiel/ubieranie/przebieranie się/pora snu)
. Czytanie książek
. Prace domowe
* W każdym z sześciu wymienionych ćwiczeń zastanów się nad tematem i nad tym, jak możesz pomóc dziecku w większym zaangażowaniu się w ćwiczenie. Czy możesz podzielić jego krakersa na kilka kawałków, aby dziecko mogło o niego poprosić, lub włożyć tylko kilka ciasteczek do jego miski, zanim będzie musiało poprosić o więcej? Czy możesz zaoferować dziecku większy wybór podczas ćwiczenia, aby zwiększyć jego zaangażowanie? A co z przygotowaniem? Czy uważasz, że Twoje dziecko może bardziej angażować się w pomaganie Ci w otwieraniu pojemników, wyjmowaniu materiałów i wyborze przedmiotów do użycia? Pamiętaj o czteroetapowej sekwencji ćwiczeń: przygotowanie, temat, warianty i zakończenie/wersja, którą poznałeś/aś w rozdziale 6.
* Następnie, dla każdego z tych czterech etapów, sporządź listę działań, które pomogą Twojemu dziecku w większym zaangażowaniu się w ćwiczenie. (Dołączyliśmy formularz, który możesz wykorzystać do przechowywania listy, jeśli chcesz. Znajduje się on pod koniec tego rozdziału). Jeśli nie masz pewności, jak zareaguje Twoje dziecko, wypróbuj go i wprowadź zmiany w oparciu o to, co się sprawdziło, a co nie.
https://www.remigiuszkurczab.pl/aspergeraut.php
Uzasadnienie. Małe dzieci z autyzmem, jak wszystkie małe dzieci, musząnauczyć się używać gestów, kontaktu wzrokowego, mimiki i dźwięków, aby dokonywać wyborów, sygnalizować, czego chcą, wyrażać swoje uczucia i odrzucać rzeczy, których nie chcą. Mniej działań w celu przewidywania potrzeb dziecka – dawanie dziecku wyboru między przedmiotami zamiast dawania mu swobodnego dostępu do wszystkiego; oferowanie dziecku więcej niż jednego wyboru; lub oferowanie dziecku rzeczy, o których wiesz, że nie chce – zachęca je do komunikacji.
https://www.remigiuszkurczab.pl/aspergeraut.php
Rozwijanie komunikacji niewerbalnej – mówiących ciał – buduje drogę do mowy i języka oraz otwiera drogę do dwustronnej komunikacji z innymi ludźmi. Oto pięć konkretnych kroków, które możesz podjąć, aby pomóc swojemu małemu dziecku z autyzmem rozwinąć mówiące ciało i wziąć na siebie większą odpowiedzialność za komunikowanie swoich potrzeb, zainteresowań i uczuć – czyli stać się bardziej aktywnym komunikatorem:
Krok 1. Rób mniej, aby Twoje dziecko robiło więcej.
Krok 2. Poczekaj chwilę.
Krok 3. Stwórz wiele możliwości do ćwiczeń.
Krok 4. Wytrwaj.
Krok 5. Zajmij odpowiednią pozycję.
Na kolejnych stronach opisujemy, jak wykonać każdy z tych kroków, podajemy pomysły na aktywności do wypróbowania i sugerujemy, co możesz zrobić, aby rozwiązać ewentualne problemy.
Krok 1. Rób mniej, aby Twoje dziecko robiło więcej
https://www.remigiuszkurczab.pl/aspergeraut.php
Kiedy dziecko w ogóle się nie komunikuje lub komunikuje cierpienie, ale nie jego przyczynę, rodzice mogą tak bardzo przyzwyczaić się do podejmowania decyzji za dziecko, że nie będzie ono miało żadnych niezaspokojonych potrzeb. Życie jest proste! Wszystkim zarządza ktoś inny! Dlaczego dziecko, którego wszystkie potrzeby są zaspokojone, miałoby być zmotywowane do rozpoczęcia komunikacji? Te spowodowane autyzmem bariery w komunikacji niewerbalnej mogą poważnie opóźnić wszelki rozwój komunikacji, a te bariery w komunikacji mogą utrzymywać się przez wiele lat – hamując rozwój mowy i języka, uniemożliwiając wymianę społeczną opartą na wspólnym rozumieniu z rodzicami i innymi osobami oraz poważnie ograniczając dostęp dzieci do nauki. Zanim wczesna interwencja stała się dostępna dla większości dzieci, nierzadko widywaliśmy dzieci w wieku 8–10 lat, które nadal nie miały pojęcia o komunikacji. Nie potrafili mówić, gestykulować ani komunikować się w sposób alternatywny, co oznaczało, że nie mogli również prowadzić interakcji społecznych z rówieśnikami i rodzeństwem.Rodzice Juliany nie wiedzą, co zrobić z posiłkami swojej 2,5-letniej córki. Zamiast siedzieć w krzesełku do karmienia, ich córeczka chce mieć dostęp do płatków, kanapek i batoników owocowych, krzątając się po domu z kubkiem w ręku. Aby jej to ułatwić – ponieważ krzyczy, odchyla się do tyłu i nie chce usiąść, gdy próbują ją posadzić w krzesełku – rodzice trzymają mały zapas jedzenia (miseczkę płatków, krakersy, kawałki batoników śniadaniowych) na niskiej półce w kuchni, gdzie Juliana zawsze ma do nich dostęp. Oznacza to jednak, że okruszki i lepkie odciski palców lądują wszędzie. Kiedy Juliana ma ochotę na coś wyjątkowego, ciągnie mamę za rękę do kuchni i staje przed spiżarnią lub lodówką. Jednak kiedy mama otwiera spiżarnię, Juliana nie ma jak zakomunikować, czego chce, ponieważ nie nauczyła się jeszcze wskazywać ani mówić. Jej matka musi podnosić jeden przedmiot na raz i oferować go, a Juliana płacze i denerwuje się za każdym razem, gdy matka oferuje jej coś, czego nie chce. Ponieważ Juliana nie ma wyraźnych gestów, jej matka może musieć zaproponować 10 różnych wyborów, aby znaleźć coś, co zje, a Juliana często bierze tylko dwa kęsy, a potem odrzuca jedzenie i zaczyna cały proces od nowa. Dzieje się tak wiele razy dziennie i jest ciągłym źródłem stresu zarówno dla Juliany, jak i jej matki. Ciotka Juliany krytykuje matkę za „rozpieszczanie jej”, ale Juliana jest dość szczupła jak na swój wiek, a jej matka naprawdę martwi się o jej odżywianie. Nie ma pojęcia, jak rozwiązać ten problem. Chciałaby, aby Juliana mogła komunikować, czego chce, wskazując lub etykietując.
https://www.remigiuszkurczab.pl/aspergeraut.php
Autyzm utrudnia poznawanie umysłów innych. Małe dzieci z autyzmem mają duże trudności z nauczeniem się, że wiadomości są przesyłane od jednej osoby do drugiej, z umysłu, przez ciało, do oczu, uszu i umysłu tej drugiej osoby. Ten proces wyboru wysyłania wiadomości i „odczytywania” wiadomości innych może się dla nich wydawać nieobecny. Wiele małych dzieci z autyzmem zdaje się nie zdawać sobie sprawy, że komunikacja odbywa się między dwojgiem ludzi; nie dostrzegają znaczenia spojrzenia, gestów, dźwięków mowy i mimiki. Dziecko, które nie wie, że te sygnały mają znaczenie, nie będzie zwracać na nie uwagi ani ich szukać. Niektóre dzieci przenoszą rodziców i popychają ręce w kierunku przedmiotów, próbując przekazać wiadomości. Niektóre małe dzieci z autyzmem w ogóle nie używają wyraźnych sygnałów, aby zakomunikować swoje potrzeby lub pragnienia. Ich rodzice muszą decydować, kiedy nadszedł czas, aby dziecko jadło, przewinęło się, poszło spać, bez wielu sygnałów ze strony dziecka. Inne dzieci mogą się denerwować lub okazywać cierpienie, ale nie komunikują, na czym polega ich nieszczęście, przez co rodzice muszą bardzo się starać, aby zrozumieć, czego potrzebuje ich dziecko.
https://www.remigiuszkurczab.pl/aspergeraut.php
Cel : Przedstawienie sposobów, aby pomóc dziecku (1) nauczyć się wyrażać pragnienia, uczucia i zainteresowania za pomocą mowy ciała oraz (2) nauczyć się rozumieć mowę ciała rodzica. Komunikacja niewerbalna stanowi fundament mowy i języka.
DLACZEGO KOMUNIKACJA NIEWERBALNA (JĘZYK CIAŁA) JEST TAK WAŻNA
Chociaż większość z nas myśli o mowie, myśląc o komunikacji dzieci, komunikacja to coś więcej niż tylko mówienie. Na długo przed rozwojem mowy, większość niemowląt i małych dzieci nabiera wprawy w przekazywaniu informacji za pomocą wzroku, mimiki, gestów, postawy ciała i dźwięków. Uczą się również bardzo dobrze rozumieć mowę ciała rodziców. Ciała mówią! Rozpoznawanie i wykorzystywanie komunikacji niewerbalnej uczy ich, że jeden umysł może wybrać, aby wysłać myśli i uczucia do drugiego – poprzez kontakt wzrokowy, działania/gesty i dźwięki – i że drugi umysł może interpretować te sygnały, które płyną z ciała, przez powietrze, do oczu i do umysłu partnera. Na tym właśnie polega komunikacja.Poprzez mowę ciała Twoje dziecko zrozumie, że potrafi interpretować Twoje myśli, uczucia, pragnienia i zainteresowania, a Ty potrafisz interpretować jego. Dlatego komunikacja niewerbalna jest tak ważna: pozwala Twojemu dziecku na nowy sposób rozumienia innych ludzi i siebie jako osób z życiem wewnętrznym, ze stanami mentalnymi, którymi można się dzielić. Innymi słowy, możecie odczytywać sygnały drugiej osoby, co w pewnym sensie oznacza czytanie w myślach! W ten sposób wchodzimy ze sobą w interakcje – dzieląc się tym, co dzieje się w naszych umysłach i sercach. I nie chodzi tylko o to, że komunikacja niewerbalna pozwala dziecku, które nie mówi, wyrazić siebie. Komunikacja niewerbalna, jak uważa większość badaczy języka, stanowi kluczowy fundament rozwoju mowy. Gdy dziecko zrozumie, że komunikacja istnieje, mowa i gesty nabierają znaczenia. Mowa staje się dodatkowym systemem komunikacji, zbudowanym na naszym pierwszym systemie komunikacji, który nazywamy mówiącymi ciałami.